چگونه میتوانم جزوپیروان ولایت فقیه درعصرظهورباشم؟

1. در عصر غیبت چگونه از ولی فقیه پیروی کنم تا در عصر ظهور امام از دیدگاه امام زمان ـ عًجَلَ الله تعالی فَرَجَهُ الشریف ـ در دایره پیروان ولی فقیه قرار بگیرم؟
2. در زمانی که امام زمان ـ عًجَلَ الله تعالی فَرَجَهُ الشریف ـ ظهور می‎کند و رهبر جامعة جهانی می‎شود چه کنم که پیرو ولی فقیه باشم نه امام زمان ـ عًجَلَ الله تعالی فَرَجَهُ الشریف ـ ؟
3. چه کارهایی انجام دهم تا در عصر ظهور از پیروان امام زمان ـ عًجَلَ الله تعالی فَرَجَهُ الشریف ـ به حساب آیم؟
 دربارة پرسش نخست می‎توان گفت که مکتب امام زمان ـ عًجَلَ الله تعالی فَرَجَهُ الشریف ـ برای شخص ولی فقیه جایگاه و ملوک و معیارهایی قرار داده است و از جملة شرائط ولی فقیه عالم بودن، با تقوا بودن، مدیر و مدبر بودن و... است و وقتی چنین ویژگی‎هایی در وجود شخصی چون امام خمینی(ره) و مقام معظم رهبری جمع شد و به عنوان ولی فقیه به مردم معرفی شد پیروی از او معنا پیدا می‎کند و پیروی از ولی فقیه به معنای اطاعت از بایدها و نبایدهای اوست به عنوان مثال اگر ولی فقیه امر به جهاد کرد باید مطیع امر او بود و اگر نهی از جنگ و قبول قطعنامه را صادر کرد باز باید گوش به فرمان او بود و خلاصه سخن کسی پیرو ولایت فقیه است و ولایت مداری او مورد تأیید امام عصر ـ عًجَلَ الله تعالی فَرَجَهُ الشریف ـ که از حدود الهی خارج نمی‎شود و در چارچوبی که ولایت بیان می‎کند حرکت می‎کند و هر چه از این محدوده خارج شودبه همان اندازه سرپیچی نموده است و از صراط پیروی فاصله گرفته است و ولایت مداریش از منظر امام عصر خدشه پیدا می‎کند.
در جواب پرسش دوم می‎گوییم با توجه به نصب عام فقها، نظریه ولایت فقیه اختصاص به زمان غیبت ندارد، بلکه در زمان حضور هم اگر دسترسی به امام معصوم ممکن نباشد نظریه ولایت فقیه اجرا می‎گردد.[1] زیرا محتوای این نظریه چیزی جز چاره‎جویی برای مردمی که دسترسی به معصوم ندارند نیست و از اینرو همانطور که مالک اشتر به نصب حضرت علی ـ علیه‎السلام ـ والی مصر شد ولی فقیه هم طبق صلاحدید حضرت می‎تواند بر بعضی از بلاد ولایت داشته باشد و در این صورت نیز باید دستورات ولایت را به جان خرید و در برابر دستورهای او سر تسلیم فرود آورد و مطیع ولی فقیه بودن در این زمان هم سرپیچی نکردن از رهنمودهای اوست. گفتنی است در این فرض رعایت اوامر ولی فقیه به منزله رعایت دستور حضرت است چون ولی فقیه خود نیز مطیع و مجری رهنمودهای آن امام است.
اما اگر منظورتان این است که چه کنم تا در عصر ظهور پیروی از پیروان امام زمان ـ عًجَلَ الله تعالی فَرَجَهُ الشریف ـ به حساب آیم؟ آنچه قابل ذکر است این است که پیروی از آن جان جانان افتخار بزرگی است و برای رسیدن به چنین افتخاری باید در محورهای زیر جد و جهد داشته باشیم.
1. شناخت امام عصر ـ عًجَلَ الله تعالی فَرَجَهُ الشریف ـ : مهمترین وظیفه‎ای که هر شیعه منتظر بر عهده دارد و کسب معرفت نسبت به وجود مقدس امام و حجت زمان خویش است چنان که در یکی از دعاهای معروف و معتبری که شیخ صدوق آنرا در کتاب کمال الدین نقل کرده است می‎خوانیم: بارالها! خودت را به من بشناسان که اگر خودت را به من نشناسانی پیغمبرت را نخواهم شناخت. بارالها! پیغمبرت را به من بشناسان که اگر پیغمبرت را به من نشناسانی حج تو را نخواهم شناخت. باالها! حجت خود را به من بشناسان که اگر حجتت را به من نشناسانی از دین گمراه می‎گردم...»[2]
 2. پیراستگی از بدی‎ها و آراستگی به خوبی‎ها: وظیفه مهم دیگری که هر شیعه منتظر بر عهده دارد پیراستن خود از خصایص ناپسند و آراستن خود به اخلاق نیکو است، چنان که در روایتی که از امام صادق ـ علیه‎السلام ـ نقل آمده است: «هر کس دوست می‎دارد از یاران حضرت قائم ـ علیه‎السلام ـ باشد باید که منتظر باشد و در این حال به پرهیزکاری و اخلاق نیکو رفتار نماید....»[3]
امام عصر ـ عًجَلَ الله تعالی فَرَجَهُ الشریف ـ هم می‎فرماید: «هر یک از شما باید آنچه را که موجب دوستی ما می‎شود، پیشه خود سازد و از هر آنچه موجب خشم ما می‎گردد دوری گزیند...»[4]
 3. پیوند با نظام ولایت: یک منتظر واقعی حضرت حجت ـ علیه‎السلام ـ با وجود غیبت ظاهری آن حضرت هرگز نباید احساس کند که در جامعه رها و بی‎مسئولیت است و هیچ تکلیفی نسبت به امام و مقتدای خود ندارد. این موضوع در روایات بسیاری مورد تأکید قرار گرفته است چنان که امام محمد باقر ـ علیه‎السلام ـ در ذیل آیه 200 سوره آل عمران می‎فرمایند: «إصبروا علی أداء الفرائض و صابروا عدوّکم و رابطوا امامَکمُ(المنتظر).[5]
«بر انجام واجبات صبر کنید و با دشمنانتان پایداری کنید و پیوند خود را با امام منتظرتان مستحکم نمایید.»
4. کسب آمادگی برای ظهور حجت حق: یکی دیگر از وظایفی که به تصریح روایات در دوران غیبت بر عهده شیعیان و منتظران فرج حضرت است کسب آمادگی‎های نظامی برای حضرت امام ـ علیه‎السلام ـ است. چنانکه از امام صادق ـ علیه‎السلام ـ نقل شده است که: لیعدنَّ أحَدُکُم یخروجِ القائم ـ علیه‎السلام ـ ولو سهماً... ؛ هر یک از شما باید برای خروج حضرت قائم ـ علیه‎السلام ـ (سلاحی) را مهیا کنید هر چند که یک تیر باشد.
5. ارتباط با مراجع تقلید: ائمه ـ علیهم‎السلام ـ تکلیف ما را در زمان غیبت امام معصوم مشخص کرده‎اند و به ما امر فرموده‎اند که به فقهای جامع الشرایط مراجعه کنیم چنان که در روایتی که امام حسن عسکری ـ علیه‎السلام ـ از امام صادق ـ علیه‎السلام ـ نقل می‎کند می‎فرماید: «بر مردم لازم است از فقیهی پیروی کنند که با تقوا است و اوامر مولای خود را اطاعت می‎کند و دین خود را نگهداری می‎کند. [6]
 6. دعا برای تعجیل فرج: بنابه تصریح صاحب الامر دعا برای تعجیل فرج حضرت از وظایف پیروان و منتظران حضرت است. امام عصر ـ عًجَلَ الله تعالی فَرَجَهُ الشریف ـ در توقیعی که خطاب به «اسحاق بن یعقوب» صادر شده می‎فرمایند: «و أکْثروا الدُّعاءَ بتعجیل الفرج، فانَّ ذلک فرجکُم»[7] برای تعجیل فرج بسیار دعا کنید که فرج شما در فرج من است.
و نیز از جملة وظایف پیروان حضرت، بزرگداشت یاد و نام حضرت مهدی ـ علیه‎السلام ـ، بر پا خاستن به هنگام شنیدن نام او، نکوداشت روزهای منسوب به حضرت و آغاز کردن هر روز با سلام به پیشگاه امام ـ علیه‎السلام ـ می‎باشد.
برای مطالعه بیشتر به کتابهای مکیال المکارم، ج اول تألیف مرحوم آیت الله سید محمد تقی موسوی اصفهانی و خورشید مغرب محمد رضا حکیمی مراجعه کنید.
امام علی ـ علیه‎السلام ـ می‎فرماید:
تلخکامی دنیا، شیرینی آخرت و شیرینی دنیای حرام تلخکامی آخرت است.[8]

---------------------------------------------------------------

[1] . استاد محمد تقی مصباح یزدی، پرسشها و پاسخها، ج اول، موسسه آموزشی امام خمینی(ره)، چاپ یاران، چاپ ششم، بهار 1378.
[2] . فرهنگ انتظار، ج1، ابراهیم شفیعی سروستانی، به نقل از کمال الدین، صدوق ج 2، در یک مجله ص 512، تهران دارالکتب الاسلامیه 1359، هـ ق.
[3] . الغیبة، النعمانی، محمد بن ابراهیم، ص 200، ج 16، تهران، مکتبة الصدوق.
[4] . المجلسی، المولی محمد باقر، بحارالانوار، ج 52، ص 176، بیروت، مؤسسه الوفاء، 1403ق.
[5] . النعمانی، محمد بن ابراهیم، همان، ص 199، تهران مکتبة‌ الصدوق.
[6] . الحر العاملی محمد بن الحسن، وسائل الشیعه، ج 18، ص 95، ح20.
[7] . الطوسی، محمد بن الحسن، کتاب الغیبة، ص 176، تهران، مکتبة نینوی الحدیثة.
[8] . نهج البلاغه،‌حکمت 252.
اندیشه قم

-----------------------------------

منبع: جنبش سایبری 313

/ 0 نظر / 10 بازدید